هر از گاهی میبینم دانشجویان گلهمند هستند که چرا کسی آن ها را بکار نمیگیرد. در واقع دانشجویان گرفتار دوری باطل هستند، برای استخدام و یافتن کار به سابقه نیاز دارند و تا کار نکنند سابقه بدست نمیآورند، راهی نیز برای برون رفت از این دور نمییابند.
راهش ساده است. کمی چشمان خود را باز کنید و بیرون دانشگاه را هم ببینید.
بیشتر دانشجویان میدانند که بیشتر آنچه در دانشگاه میآموزند به صورت مستقیم در محیط کار کاربری ندارد. من با این سخن موافقم، اما بر خلاف بسیاری، آنچه را که در دانشگاه به دانشجویان کامپیوتر میآموزند را بسیار مهم و همچون پایه، بنیان و اساس مهارتهای عملی بعدی که فرد باید بیاموزد، میدانم.
اما پندها:
۱- نخست درسهای دانشگاهی را بسیار خوب بخوانید، برای اینکه یاد بگیرید نه برای پاس کردن.
۲- از سالهای آغازین شروع به یادگیری مهارت یا زبانی خاص به صورت حرفهای نمایید. اگر میخواهید برنامهنویسی کنید زمان مناسب برای آغاز پس از درس «برنامهسازی پیشرفته» (دومین درس برنامهنویسی) است. این کار هم به دو روش یعنی رفتن به کلاس در یک موسسه خوب یا خواندن شخصی امکانپذیر است و سپس برنامهنویسی، برنامهنویسی و برنامهنویسی تا جایی که میتوانید کُد بنویسید.
۳- تلاش کنید در یک پروژه بازمتن (open source) مشارکت کنید.
۴- زبانتان را بسیار قوی کنید، اگر درست برنامهریزی کنید، بهراحتی میتوانید همزمان با دانشگاه به کلاس زبان بروید. برای زبانآموزی بیش از یک راه وجود ندارد، باید به کلاس بروید، بهمدت طولانی و پیوسته، آنهم در موسسهای خوب.
5- پس از آنکه مقداری مهارت فرا گرفتید (در همان دانشجویی) تلاش کنید تا به شرکتی بروید و رایگان و پارهوقت کار کنید. باور کنید آنچه آنجا تجربهخواهید کرد به رایگان کارکردنش میارزد. البته این کار آسان نیست باید پشتکار داشته باشید و پیگیر باشید تا بتوانید مدیر یک شرکت را متقاعد کنید که شما را بپذیرد. گاهی لازم است تا به ۱۰-۲۰ شرکت مراجعه کنید تا یکی شما را بپذیرد.
6- به فکر کارآفرینی و شرکت زدن هم نباشید، حالا بسیار زود است.
برگرفته شده از : business of software (با اندکی تغییر)





